Polska ze względu na wciąż dominującą energię wytworzoną z paliw kopalnych, przedstawiła swoją strategię pozyskiwania wodoru z różnych technologii, aniżeli tylko ze źródeł odnawialnych. Energia odnawialna w Polsce wciąż nie jest w stanie zapewnić stałej i wysokiej produkcji wodoru, ze względu głównie na zmienność warunków atmosferycznych od czego jej produkcja jest uzależniona. Opłacalną w tym momencie dla Polski alternatywą jest tak zwana tęcza wodorowa, czyli pozyskiwanie wodoru z różnych źródeł oznaczanego odpowiednio różnymi kolorami takimi jak szary, niebieski i zielony. Wodór szary wytwarzany jest przy użyciu paliw kopalnych jak np. węgiel, niebieski przy użyciu gazu ziemnego, a zielony z pomocą odnawialnych źródeł energii. Unia Europejska ze względu na dążenie do dekarbonizacji i oferowanie ekologicznych rozwiązań nakłania się do rozwoju gospodarki zielonego wodoru.

Najlepszym rozwiązaniem właśnie jest produkcja wodoru zielonego i wpisuje się w plan unijny dotyczący rozwoju niskoemisyjnych źródeł energii. Warto rozpatrzyć ten aspekt pod kątem wyboru odpowiedniego dla siebie źródła energii odnawialnej do produkcji energii, aby móc pozyskiwać darmowy prąd. Polska stawiając na produkcję wodoru z różnych źródeł energii, chroni w pewien sposób stabilność energetyczną kraju. Jednocześnie przez takie działanie może opóźnić rozwój alternatywnych źródeł energii i produkcję zielonego wodoru.

Ważnym elementem warunkującym rozwój gospodarki wodorowej jest wykorzystywanie wodoru nie tylko w czystej energetyce. Także w transporcie, rozwijając jednocześnie elektromobilność, oraz w przemyśle, który to z kolei zużywa ogromne ilości energii i emituje spore ilości zanieczyszczeń do atmosfery.

Wodór wyróżnia się tym, że w przypadku np. produkcji z OZE, może służyć on jednocześnie do wytwarzania i magazynowania energii. Przechowywany może być w postaci paliwa o bardzo wysokiej efektywności energetycznej.